قطعاً اقدام مأمون به انتصاب امام رضا(ع) در مقام ولایتعهدی، برآمده از دوستی و محبت نسبت به اهل بیت نبود، زیرا دوستی و ارادت مأمون فقط وقتی قابل تأیید و تصدیق بود که او از قدرت کنارهگیری می کرد و آنرا به امام می سپرد.
به گزارش افکارخبر، این ایام با خیر و برکت مصادف است با دهه مبارکه کرامت. دههای که از اول ذیالقعده، با ولادت حضرت فاطمه معصومه(س) دخت مکرمه امام موسیبن جعفر (علیهما السلام) آغاز و با میلاد نورانی امام هشتم حضرت علیّبن موسی الرضا (علیهما السلام) به پایان میرسد. مسلمانان و بهویژه شیعیان و پیروان اهل بیت (علیهم السلام) در سراسر جهان با برپائی جشن و سرور به شادمانی میپردازند و با توجه و توسل به مقامات و معنویات آن بزرگواران، ارادت و عشق خود را به الگوهای فضیلت و کرامت و خاندان و ذوی القربای پیامبر خاتم(ص) نشان میدهند. ضمن ضرورت این ابراز شادی و نشاط،، پرداختن به ابعاد معرفتی این الگوهای الهی ضرورت دارد که در این مختصر به یکی از این ابعاد در زندگانی امام رضا(ع) که به بهرهبرداری آنحضرت از شرایط ولایتعهدی تحمیلی مربوط میشود، میپردازیم. پرداختن به این موضوع در شرایط فعلی که بهرهبرداری از دوره پس از توافق مطرح است، میتواند روشنگر این حقیقت باشد که علیرغم ناپسندی اصل توافق، میتوان و باید برای بهرهبرداری از آن موقعیت برنامه داشت و به بیان دیگر، پیروزی مهم، نتایجی است که میتواند در صورت بهرهبرداری جهادی و آگاهانه از شرایط پیش رو بهدست آید. انشاءالله. ادامه مطلب |